header_01

De verklaring, in de oude geschiedenis, van de familienaam Strubbe.

Pas in de Middeleeuwen werden familienamen voor het eerst gebruikt om een onderscheid te maken tussen verschillende mensen met dezelfde voornaam of doopnaam. Door de groei van informatie in de late Middeleeuwen werden dergelijke namen noodzakelijk. De namen omschreven het beroep, de woonplaats, de naam van zijn vader of sommige persoonlijke of lichamelijke karakteristieken, en werd door een persoon doorgegeven aan zijn kinderen. Op deze manier werd de achternaam erfelijk.

De Duitse naam Strubbe was oorspronkelijk een roepnaam, gebaseerd op de persoonlijke of lichamelijke karakteristieken van de oorspronkelijke drager. In dit geval is de naam Strubbe afgeleid van de Middel-Hoog-Duitse term "struben", die betekent "borstelhaar" of "stekelhaar" of haar dat op het einde recht staat. De bijnaam Strube verwees dus naar een persoon die zo'n haar had. Er zijn verschillende familienamen die gebaseerd zijn op een bepaalde eigenschap van het haar van een verre voorouder.

De vroegste documenten met de naam Strubbe dateren van de 13de eeuw. De "Furstenbergisches Urkundenbuch" registreert een zekere Erlewinus dictus Strube, die in 1267 een monnik van Salem was. In de "Regesta episcoporum Constantiensium" staat een zekere Walther dictus Strubi, die in 1290 in Guttenburg leefde. Strube en Strubi zijn varianten op de naam Strubbe.

In "Het verklarend woordenboek van de familie namen in België en Noord Frankrijk" door Dr. Frans Debrabandere, secretaris-generaal koninklijke commissie Toponynie en dialectonomie staat: De familienaam Strobbe, Strubbe (Middelnederlands-Vlaams): boomstronk, lage struik of heester, afgebroken boomstomp. Het is de bijnaam voor iemand met kleine, zware, gedrongen gestalte; ook de bijnaam voor iemand met borstelig, stoppelig haar.

 

The statement in the ancient history of the surname Strubbe.

Only in the Middle Ages surnames were first used to distinguish between different people with the same first name or middle name. The growth of information in the late Middle Ages, made such names necessary. The names defined the profession, place of residence, the name of his father or some personal or physical characteristics, and by a person passed on to his children. In this way, the hereditary surname.

The German name Strubbe was originally a nickname, based on personal or physical characteristics of the original carrier. In this case, the name Strubbe derived from the Middle High German word "Struben", which means "bristle" or "spiked" or hair that in the end is standing straight up. The nickname Strube referred thus to a person with that kind of hair. There are several surnames based on a certain property of the hair of a distant ancestor.

The earliest documents with the name Strubbe date from the 13th century. The "Furstenbergisches Urkundenbuch" registers a certain Erlewinus Dictus Strube, who in 1267 was a monk of Salem. In the "Regesta episcoporum Constantiensium" allows a certain Dictus Strubi Walther, who in 1290 lived in Guttenburg. Strube and Strubi are variations on the name Strubbe.

In "The explanatory dictionary of the family names in Belgium and Northern France" by Dr. French Debrabandere, Secretary-General Royal Commission Toponynie and dialectonomie state: The surname Strobbe, Strubbe (Middle Dutch-Flemish): stump, low bush or shrub, broken tree stump. It is the nickname for someone with small, heavy, stocky figure, the nickname for someone with bristly, shaggy hair.

 
 
 
 
 
 
     
footer
©2012 | disclaimer | webdesign by hans | contacteer me